سویا

سویا

سویا Glycine max گیاهی است از تیره نخود (لگومینوز) که به صورت بوته ای استوار و با شاخ و برگ زیاد رشد می کند. ریشه سویا مستقیم و با انشعاب زیاد است ؛

اما در شرایط ایران ریشه در عمق 30 سانتی متری خاک پراکنده است.

روی ریشه سویا نوعی باکتری هم زیست به نام ریزوبیوم مشاهده می شود.

باکتری های ریزوبیوم ، کربوهیدرات ها و سایر مواد غذایی را از آوند آبکشی گرفته و انرژی دریافتی را صرف تبدیل نیتروژن هوا به یون آمونیوم در نهایت اسیدهای آمینه می کنند.

سویا یکی از بقولات است.

نیام و دانه آن (لوبیا) غذای میلیون ها نفر را فراهم می کند و در تهیه مواد شیمیایی نقش عمده دارد.

سویا احتمالا حاصل اهلی سازی گیاهی وحشی در شرق آسیا است.

روغن استخراج شده از دانه های سویا یکی از مهم ترین انواع روغن هاست.

سویا

این روغن حاوی اسید لینولئیک بسیار بالای است و به همین دلیل از آن نمی توان برای تهیه روغن سرخ کردنی استفاده کرد.

دانه سویا از لحاظ اسیدآمینه میتونین نسبت به کنجد فقیر است اما از لحاظ اسید آمینه لیزین در سطح بالایی قرار دارد.

سویا بیش از سایر دانه ها به پروتئین حیوانی شباهت دارد.

روغن سویا 49 درصد لینولئیک اسید و 25 درصد اسید اولئیک دارد.

میزان پروتئین دانه سویا بسیار بیشتر از سایر دانه های روغنی است.

میزان روغن در سویا 18 تا 25 درصد، کلزا 25 تا 55 درصد، آفتابگردان 25 تا 50 درصد، گلرنگ 40 تا 50 درصد، کنجد 25 تا 45 درصد و بادام زمینی 45 تا 65 درصد است.

وجود پروتئین زیاد سبب شده است که کنجاله روغن کشیده شده سویا برای تغذیه انسان بسیار مناسب است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

17 − 14 =