نحوه مراقبت از پوست

نحوه مراقبت از پوست

برای نحوه مراقبت از پوست ، پروتئین ها، در واقع بلوکهایی هستند که نقش حیاتی را در بدن بازی می کنند.این مواد حیات بخش اگر کامل باشند، می توانند سلول های تازه بسازند.

پروتئین ، زمانی کامل است که تمام اسید آمینه های اصلی را برای ساخت و تولید “پروتوپلاسم” جدید داشته باشد.

به این مواد ، باید لیست کامل معدنی را افزود.

در این لیست ، آهن جای ویژه ای دارد که به خون انسان، توانایی حمل بار سنگین ذخیره ی اکسیژن را می دهد.

شک نیست که سلولهای پوست بدن، دائماً به اکسیژن نیاز دارند تا به این طریق ، خون سرخ ، اکسیژنه شود و با گردش در تمام مویرگهای سطح پوست ، به آن شفافیت و درخشندگی بدهد.

سپس نوبت به ویتامین ها می رسد :

ویتامین “آ”

قادر است پوستی نرم و صاف و شفاف به وجود بیاورد، طوری که هیچگاه پوست بدن خشک و زبر نشود.

خانواده ویتامین “ب”

نیز از مواد ضروری و مورد نیاز هستند که باید غذای مصرفی را کامل کنند. انواع ویتامین های “ب” می توانند پوست را جوان نگه دارند، آن را محکم کنند و از جمع شدن چربی زیاد جلوگیری به عمل آورند، این ویتامین، همچنین از رنگ باز پوست حفاظت می کند و هیچگاه اجازه نمیدهد که روی پوست لکه های بد رنگ و ناخوشایند به وجود آید.

نحوه مراقبت از پوست

و بالاخره ،

ویتامین “ث”

به نرمی و لطافت می بخشد و مانع زخمهای عفونی میشود .

همانطور که در بالا اشاره شد ، اعضای خانواده ی ویتامین “ب” نقشی به سزا در نگهداری و حفاظت از پوست جوان و سالم دارند.

اصولا ویتامین “ب ” مخصوص پوست بدن است. با این همه ، پوست بدن ، حتی اگر به نحوی صحیح و اصولی مراقبت شود، از یک تهدید دائمی بر سطح داخلی سلول ها عذاب می کشد و آن خشکی پوست است. به طور کلی ، پوست در مقابل خشکی ، از یک مکانیزم محافظ برخوردار است که عبارت است از میلیونها غده ی چربی این غدد سطح پوست را پوشانده اند.

تعداد غدد چربی ، بر روی صورت و پوست سر بسیار زیاد است، ولی این مقدار در گردن کمتر است و در دستها، خیلی کمتر، غدد یاد شده، در یک طبقه نازک و نامرئی، چربی طبیعی را به طور یکسان در سطح پوست بدن پخش می کنند و از خشک شدن آن جلوگیری می کنند.

برای نسوج های زنده ، رطوبت هنوز هم عامل اساسی به شمار می رود و بیش از غذا اهمیت دارد. به عنوان مثال ، می توان گفت که انسان این توانایی را دارد که چند روزی را بدون غذا سپری کند ولی به محض اینکه بدون آب بماند از تشنگی هلاک می شود. این موضوع ، در مورد سلول ها هم صادق است ، چرا که سلول ها برای ادامه ی حیات ، احتیاج مبرمی به آب دارند. در روزگاران خیلی دور ، شاید حدود سه هزار سال پیش ، مردم عادت کرده بودند که بدن خود را به روغن آغشته کنند.

هندی ها بیش از سایرین به این موضوع اهمیت می دادند و سراپا بدن خود را با ، پیه خرس چرب می کردند.

مردم اروپا ، اگرچه کمتر حاضر می شدند بدن خود را روغن مالی کنند، ولی این شیوه را می پسندیدند، چرا که معتقد بودند که چرب کردن بدن وسیله ی بسیار خوبی است برای:

جلوگیری از نیش حشرات موذی، گرد و غبار و مراقبت از ترک خوردن پوست در استفاده از آب سرد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

12 − 8 =