روغن زیتون – Olive – زیتون

روغن زیتون – Olive – زیتون

روغن زیتون  را از میوه درخت زیتون استخراج می کنند.

زیتون به انگلیسی (Olive) و با نام علمی (Olea europaea) شامل تقریبا 20 گونه درختان کوچک از خانواده زیتونیان است و در جهان کهن از حوزه دریای مدیترانه ، شمال آفریقا ، جنوب شرقی آسیا ، شمال تا جنوب چین ، اسکاتلند و شرق استرالیا پراکندگی گستردگی داشته است.

درخت زیتون همیشه سبز است و دارای برگ هایی کوچک و یکپارچه است که روبروی هم قرار گرفته اند.

روغن زیتون را از میوه درخت زیتون استخراج می کنند.

این روغن را با فشردن میوه زیتون به دست می آورند.

این روغن  به وسیله خرد کردن کامل زیتون و جدا کردن روغن به وسیله روش های مکانیکی یا شیمیایی تولید می شود.

این روغن Olive به وفور در آشپزی ، لوازم آرایش ، دارو و صابون مورد استفاده قرار می گیرد.

در قدیم از آن به عنوان سوخت چراغ های روغنی استفاده می شده است و  در سر تا سر جهان استفاده می شود ولی مصرف عمده آن در کشورهای حوزه مدیترانه است.

می خواهید بدانید روغن زیتون چیست و با فواید و خواص روغن زیتون برای مو و پوست یا حتی ناخن آشنا شوید؟این مطلب را مطالعه نمایید.

انواع روغن زیتون (Olive)

  •  بکر

به روغنی گفته می شود که تنها توسط فرآیندهای فیزیکی استخراج شده و هیچ نوع فرایند شیمیایی بر روی آن صورت نگرفته است.

  •  تصفیه شده

این روغن با استفاده از فرایندهای شیمیایی تصفیه شده و مقدار اسید چرب آزاد آن کاهش یافته است.

  • روغن تفاله زیتون

این روغن با استفاده از استخراج حلالی به وسیله هگزان از گوشت میوه زیتون به دست می آید.

روغن تفاله زیتون حاوی میزان زیادی روغن غیراشباع است.

همچنین حاوی مواد شیمیایی گیاهی است که باعث کاهش کلسترول و خطر ابتلا به سرطان میشود.

دارای میزان زیادی آنتی اکسیدان است.

دوام و مدت نگهداری آن نسبت به روغن های دیگر بیشتر است و حتی میتوان آن را فریز کرد.

هم چنین این روغن مانند روغن شی باتر  به موها نرمی و لطافت خاصی می بخشد و باعث تقویت مو می شود.

عصاره زیتون برای چین و چروک پوست بسیار مفید است و باعث لطافت و نرمی و شادابی پوست صورت می شود.

برگ زیتون دارای اثر مقوی درمان کننده فشار خون و زخم های عفونی است.

هم چنین ماساژ پوست با این روغن ، تعریق زیاد را کاهش می دهد و مژه و ابرو را تقویت می کند.

ماساژ پوست سر با این روغن سبب تقویت پوست و مو گشته و شوره سر را برطرف می کند.

چند قطره از این روغن سریعاٌ خارش و سوزش چشم و پلک را تسکین داده و آبریزش چشم را برطرف ساخته و قوه بینایی را تقویت می نماید.

اینستاگرام کافه سبز را از اینجا دنبال بفرمایید

رزماری (اکلیل کوهی)

رزماری (اکلیل کوهی) چیست ؟

رزماری یا اِکلیل کوهی یا رومارن Rosmarinus officinalis گیاهی خشبی (چوبی) ، چندساله و معطر است که برگ هایی سوزنی شکل و همیشه سبز دارد.

بومی منطقه مدیترانه و کشور اوروگوئه است.

گل های آن در رنگ های گوناگون سفید، صورتی ، بنفش یا آبی می رویند.

برگ و سرشاخه های گل دار گیاه ، اندام دارویی رزماری را تشکیل می دهد.

پرورش گیاه رزماری در بیشتر نواحی ایران معمول است.

عمده پرورش دهندگان گیاه رزماری در دنیا کشورهای شمال آفریقا خصوصاٌ مراکش و تونس و کشورهای جنوب اروپا خصوصاً اسپانیا،فرانسه،ایتالیا،یوگسلاوی و آمریکا هستند.

مهم ترین ترکیب این گیاه یک تا 2.5 درصد اسانس است.

مواد موجود در اسانس رزماری شامل بورنئول ، لیمونن، کامفن، 1 و 8 سینئول، کامفر و آلفا پی نن است.

رزماری

ترکیبات دیگر گیاه رزماری عبارتند از :

  • اسیدهای فنلی از جمله اسید رزماریک
  • اسید کافئیک
  • اسید کلروژنیک
  • سالیسیلات به مقدار زیاد
  • فلاوونوئیدها
  • ترکیبات تلخ دی ترپنی مانند کارنوزول
  • ترکیبات تری ترپنی

رزماری دارای طبع گرم است و روغن آن جهت تقویت موهای افراد داری مزاج سرد غالب ، مورد استفاده قرار می گیرد.

آویشن

آویشن چیست؟

آویشن Thymus vulgaris درختچه ای کوتاه و پرشاخه است.

شاخه های علفی آویشن پوشیده از برگ هایی در قسمت فوقانی ساقه است.

گل های سفید ریز آویشن به طور چتری و منفرد می رویند.

میوه آویشن چهار قسمتی است.

گیاه آویشن گیاهی است علفی با ساقه های کرک دار و سفید از خانواده نعناع که سرشاخه های گل دار و برگ، آن قابل استفاده می باشد.

این گیاه ، بومی قسمت های مرکزی و جنوب اروپا، بالکان و قفقاز است.

در اروپای مرکزی ، شرق آفریقا، هند، ترکیه، مراکش و آمریکای شمالی در سطوح وسیع کشت می گردد.

آویشن

صادرات آن اکثراٌ از کشورهای اسپانیا، فرانسه، بلغارستان و مجارستان به دیگر نقاط جهان صورت می گیرد.

طبع آویشن گرم و خشک است.

هم به صورت پودر و هم به صورت روغن مصرف می شود.

افرادی که طبع گرم و خشک دارند (صفراوی هستند) به هیچ وجه نباید از این گیاه استفاده کنند زیرا باعث ریزش موی آنها می شود و باید با سدر استفاده نمایند.

آویشن اساساٌ ضدعفونی کننده و خلط آور است؛

از این رو برای درمان سرفه های خشک، سرماخوردگی ، سیاه سرفه و التهاب دستگاه تنفس فوقانی بسیار موثر است.

همچنین در درمان پیچش روده و اسهال و اسپاسم عضلانی موثر است.

آویشن دارای اثرات ضدقارچی و ضدباکتریایی قوی است و این خاصیت به دلیل وجود تیمول و کارواکرول در اسانس این گیاه است.

ترکیبات دیگر شامل لینالول، سیمن،تیمن و الفا پی نن و … هستند.

این ترکیبات و درصد آنها به شرایط محل کشت، زمان برداشت و سایر شرایط جغرافیایی بستگی دارد.

گل بنفشه

گل بنفشه چیست؟

گل بنفشه Viola sp گیاهی علفی و پایا و دارای برگ هایی است که از محل مشترکی در ناحیه یقه خارج می شوند.

برگ های آن قلبی شکل ، دارای دمبرگ دراز و واقع بر روی سطح زمین هستند ، زیرا ساقه هوایی مشخص در این گیاه وجود ندارد.

در کناره دمبرگ آن ، جوانه های جانبی ظاهر می شود.

گل های آن منفرد ، زیبا و معطر و به رنگ بنفش و به ندرت به رنگ سفید یا گلی است.

دمگل های دراز گل که از بین دمبرگ ها منشا می گیرند ، قبل از منتهی شدن به گل ، حالت خمیده شبیه به عصا پیدا می کنند.

میوه های بنفشه پوشینه ، کروی ، پوشیده از کرک و محتوی دانه هایی به رنگ زرد با لکه ای سفید هستند.

بر اساس طب سنتی ایران تمامی قسمت های بنفشه از جمله برگ ، گل ، دانه ، ریشه و سرشاخه های گل دار آن مصرف دارویی دارند.

بنفشه سرد و تر است.

ویژگی های گل بنفشه :

  • ضد التهاب
  • خلط آور
  • محرک
  • ادرار آور
  • ضد تومور
  • ضد رماتیسم
  • ملین
  • ضد میکروب
  • معرق
  • مسهل
  • تثبیت کننده دیواره مویرگ ها
  • تصفیه کننده خون

خواص روغن گل بنفشه :

  • استفاده در ماساژ
  • رهایی از شر عطسه
  • از بین بردن جای سوختگی و زخم
  • رفع چین و چروک پوست
  • درمان سر درد
  • درمان سینوزیت
  • درمان گرفتگی و خشکی بینی
  • آفتاب سوختگی
  • رفع مو خوره
  • رفع سرفه خشک

آلوئه ورا

آلوئه ورا Aloe vera یا صبر زرد طبی گیاهی از راسته مارچوبه ای ها است.

این گیاه بومی آفریقای شمالی است.

آلوئه ورا بی ساقه است.

البته برخی از آنها دارای ساقه ای بسیار کوتاه هستند.

گیاه آلوئه ورا 60 تا 100 سانتیمتر رشد می کند و از طریق پاجوش تکثیر می شود.

برگ های آلوئه ورا نیزه ای و گوشتی با لبه های دندانه دار است و رنگ آن سبز تا خاکستری است.

گل های آلوئه ورا بر روی سنبله ای می رویند که گاه تا 90 سانتیمتر درازا دارد.

هر کدام از گل های آن آویخته است و دارای جام لوله ای 2 تا 3 سانتیمتری می باشد.

به عنوان یک گیاه طبی سابقه طولانی مدت دارد و قدمت استفاده از آن به سال 1750 قبل از میلاد مسیح برمی گردد.

امروزه گیاه آلوئه ورا در اغلب مناطق نیمه گرمسیری و گرمسیری از قبیل جنوب ایالات متحده ، آمریکای لاتین و خاورمیانه می روید.

آلوئه ورا

بسیاری از مردم نیز این گیاه را در گلدان های کوچک در منازل خود به منظور درمان سوختگی ها و بریدگی های جزئی پرورش می دهند.

آلوئه ورا یک گیاه با دوام با گل های زرد است.

این گیاه دارای طبع گرم است.

بیشتر دارای خاصیت مرطوب کننده و آب رسان است.

در حالت ژله ای ، طبع آن گرم و تر و در حالت خشک ، گرم و خشک است.

گل سرخ یا گل محمدی

گل سرخ یا گل محمدی چیست؟

گل سرخ ، گل محمدی یا گل گلاب Rosa damascena نوعی گل رز است که از آن گلاب می گیرند.

درختچه ای خزان دار است.

گل سرخ یا گل محمدی از دیر باز در ایران کشت می شده است.

از تیره رزاسه است و قسمت قابل مصرف آن گلبرگ و ماده موثره آن تانن است.

گل محمدی درختچه ای دارای شاخه های گل دهنده تیغ دار، استوانه ای شکل ، بدون شیار و دارای برگ های مرکب شانه ای است که دارای 3 تا 5 برگچه متقابل دندانه دار می باشد.

رگبرگ های پشت برگ مشخص و به هم رفته است.

دارای برگچه چرمی و بیضی شکل ، نوک تیز و به طول 3 تا 5 سانتی متر است.

گل محمدی

روی برگ ها صاف و سبز و پشت آنها سبز کمرنگ و دمبرگ هایش خزی و نمدی است و با کرک های غده ای پوشیده شده تا انتهای جام گل کشیده شده است.

محصول عمده گل محمدی ، گلاب ، اسانس و گلبرگ خشک است که از آنها در صنایع دارویی ، عطرسازی، فرآورده های بهداشتی و آرایشی و صنایع غذایی استفاده می شود.

دارای طبع معتدل و رو به گرمی است.

گل محمدی برای درمان دردهای روماتیسمی ، بیماری های قلبی و ناراحتی های گوارشی از جمله معده درد مفید است.

برای تقویت اعصاب نیز از آن استفاده می شود.

خواص گل سرخ و گل محمدی

  • مرطوب کنندگی پوست
  • رفع چروک های صورت
  • درمان التهاب های پوستی به ویژه پوست های حساس و لطیف (مانند پوست نوزادان)

امروزه نیز در صنایع بهداشتی به ویژه در تولید صابون ، لوسیون های پاک کننده پوست ، کرم ها و لوسیون های مرطوب کننده از گلاب و اسانس طبیعی این گل استفاده می گردد.

ولی مهم ترین استفاده از اسانس گل محمدی و گلاب در صنایع عطر سازی است به طوری که اسانس این گیاه در فرمولاسیون عطرهای بسیار معروف و پر فروش دنیا به کار می رود.

کتان

کتان چیست ؟

کتان ، بَزرَک Linum sp از دسته گیاهان گلدار، رده دولپه ای ها، راسته مالپیگی سانان، تیره کتانیان، سرده کتان است.

کتان اصالتاً متعلق به سرزمین های ساحل مدیترانه شرقی تا کشور هندوستان است و احتمالاً برای نخستین بار در منطقه هلال حاصلخیز توسط کشاورزان پرورش یافت.

گیاه کتان به شکل گسترده ای در اتیوپی و مصر باستان کشت می گردید.

در کشور گرجستان ، در غارهایی که متعلق به دوران ما قبل تاریخ است ، کتان های خشک شده ای کشف شده است که مربوط به 30 هزار سال پیش از میلاد است.

کتان

کانادا ، چین ، روسیه ، هند ، انگلستان ، آمریکا ، اتیوپی ، قزاقستان ، اوکراین و آرژانتین به ترتیب ده کشور برتر تولید کننده کتان در جهان هستند.

دانه های کتان دو نوع اساسی هستند:

  • قهوه ای
  • زرد یا طلایی (همچنین به عنوان تخم کتان طلایی شناخته می شود).

 

اکثراً دارای ویژگی های تغذیه ای مشابه و تعداد مساوی از امگا 3 اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه هستند.

دانه های کتان در تولید روغن  نباتی شناخته شده و به عنوان روغن بذر کتان یا روغن بزرک که یکی از قدیمی ترین روغن های تجاری است کاربرد دارد.

بذر کتان که گهگاه به آن تخم بزرک هم می گویند ، منبعی سرشار از مواد مغذی همچون فیبر، منیزیوم ، ویتامین B1 ، اسیدچرب آلفا لینولنیک و امگا3 است.

مصرف موضعی این روغن ناراحتی های پوستی مانند آکنه ، اگزما و آفتاب سوختگی را رفع می کند.

مصرف روغن آن کلسترول را کاهش می دهد و در نتیجه خطر بروز بیماری قلبی را نیز کاهش می دهد.

این روغن برای افرادی که از درد قفسه سینه و فشار خون بالا رنج می برند، مفید است.

افراد مسن با مصرف این روغن می توانند عملکرد ذهنی خود را تقویت کنند.

طبق تحقیقات، روغن دانه کتان در درمان بیماری ام اس موثر است.

مصرف این روغن دردهای مکرر ، ناگهانی و شدید مفاصل و ورم در بیماران مبتلا به نقرس را کاهش می دهد.

 

کنجد یا کنجید

کنجد یا کنجید Sesamum indicum که سمسم و جلجلان هم نامیده می شود، گیاهی است از رده دولپه ای های پیوسته گلبرگ که سر دسته تیره کنجدها است.

این گیاه یک ساله است و ارتفاعش بالغ بر یک متر است.

قسمت فوقانی ساقه اش پوشیده از کرک است ، ولی قسمت های تحتانی آن عاری از کرک است.

برگ هایش در قسمت قاعده به طور متناوب و در قسمت های انتهایی ساقه به طور متقابل قرار گرفته است و پهنک برگ ها بیضوی و دراز و نوک تیز است و در قسمت قاعده ساقه پهن تر از قسمت انتهایی است.

گل های آنکه به طور منفرد و در کناره برگ های قسمت انتهایی ساقه قرار دارد ، شامل قطعات پنج تایی به هم پیوسته است و تعداد پرچم ها 4 عدد است.

میوه اش کپسولی و محتوی دانه ای کوچک مسطح و بیضوی است.

تنها قسمت مورد استفاده گیاه، دانه های کنجد است که دارای روغن قابل استخراج می باشد.

کنجد یا کنجید

روغن کنجد عمدتا مصرف خوراکی دارد و در صنایع داروسازی از آن به عنوان حلال در محلول های تزریقی عضلانی استفاده می شود.

استعمال خارجی این روغن، بر روی اندام های مختلف بدن است.

روغن کنجد به عنوان پادزهر سموم نیز به کار گرفته می شود.

همچنین در درمان لک سوختگی روی بدن مورد استفاده قرار می گیرد.

مصرف مداوم کنجد می تواند بر تقویت حافظه تاثیرگذار باشد.

روغن کنجد روغن خوراکی حاصل از دانه های کنجد است که به عنوان یک روغن پخت و پز در کشورهای چین، ژاپن ، خاورمیانه، کره و جنوب هند استفاده می شود و همچنین به عنوان یک تقویت کننده عطر و طعم در غذاهای آسیای جنوب شرقی کاربرد دارد.

از این روغن در ماساژ سنتی و انواع شیوه های درمانی به روز استفاده میشود.

وجود آنتی اکسیدان غنی شده و چربی های اشباع نشده در روغن کنجد می تواند به کنترل فشار خون کمک کند.

این روغن به عنوان محبوب ترین روغن در آسیا و همچنین یکی از اصلی ترین محصولات روغنی شناخته شده است.

با توجه به محدودیت های برداشت دستی این محصول برای تولید روغن ، امروزه از روش های مدرن برای تولید آن استفاده می گردد.

 

سویا

سویا Glycine max گیاهی است از تیره نخود (لگومینوز) که به صورت بوته ای استوار و با شاخ و برگ زیاد رشد می کند. ریشه سویا مستقیم و با انشعاب زیاد است ؛

اما در شرایط ایران ریشه در عمق 30 سانتی متری خاک پراکنده است.

روی ریشه سویا نوعی باکتری هم زیست به نام ریزوبیوم مشاهده می شود.

باکتری های ریزوبیوم ، کربوهیدرات ها و سایر مواد غذایی را از آوند آبکشی گرفته و انرژی دریافتی را صرف تبدیل نیتروژن هوا به یون آمونیوم در نهایت اسیدهای آمینه می کنند.

سویا یکی از بقولات است.

نیام و دانه آن (لوبیا) غذای میلیون ها نفر را فراهم می کند و در تهیه مواد شیمیایی نقش عمده دارد.

سویا احتمالا حاصل اهلی سازی گیاهی وحشی در شرق آسیا است.

روغن استخراج شده از دانه های سویا یکی از مهم ترین انواع روغن هاست.

سویا

این روغن حاوی اسید لینولئیک بسیار بالای است و به همین دلیل از آن نمی توان برای تهیه روغن سرخ کردنی استفاده کرد.

دانه سویا از لحاظ اسیدآمینه میتونین نسبت به کنجد فقیر است اما از لحاظ اسید آمینه لیزین در سطح بالایی قرار دارد.

سویا بیش از سایر دانه ها به پروتئین حیوانی شباهت دارد.

روغن سویا 49 درصد لینولئیک اسید و 25 درصد اسید اولئیک دارد.

میزان پروتئین دانه سویا بسیار بیشتر از سایر دانه های روغنی است.

میزان روغن در سویا 18 تا 25 درصد، کلزا 25 تا 55 درصد، آفتابگردان 25 تا 50 درصد، گلرنگ 40 تا 50 درصد، کنجد 25 تا 45 درصد و بادام زمینی 45 تا 65 درصد است.

وجود پروتئین زیاد سبب شده است که کنجاله روغن کشیده شده سویا برای تغذیه انسان بسیار مناسب است.

آفتاب گردان

آفتاب گردان

آفتاب گردان، گل آفتاب یا گل آذریون (آذر گون) Helianthus annuus از خانواده گل ستاره ای ها از جنس آفتاب گردان ها است.

گیاهی است یک ساله و تا حدود سه متر رشد می کند.

گل آن درشت و زیبا و به قطر 35 سانتیمتر است. در وسط گل قرمز رنگ آن دایره ای قهوه ای رنگ وجود دارد که تخم های آفتاب گردان دورادور آن را گرفته اند.

این گیاه در اکثر نقاط دنیا وجود دارد .

از تخم آفتاب گردان روغن گرفته می شود.

این روغن اشباع نشده است و برای پخت و پز مناسب است.

آفتاب گردان

تخمه آفتاب گردان بسیار مقوی است و دارای 24% مواد پروتئینی ، 47% روغن ، 20% مواد هیدروکربن ، 8% فسفر و 9% پتاسیم است و به غیر از این مواد ، دارای ویتامین های A و B نیز هست.

روغن تخمه آفتاب گردان دارای 70% اسید لینوئیک و مقداری فسفولیپید و ویتامین E است و به همین دلیل چربی خون را پایین آورده و کلسترول را تنظیم می کند.

خواص دارویی گیاه آفتاب گردان:

اسانس گل آفتاب گردان برای التیام زخم ها و پایین آوردن فشار خون به کار می رود.

اسانس برگ های آفتاب گردان خاصیت میکروب کشی دارد.

در طب قدیم ایران و در طب چینی از تمام قسمت های گیاه آفتاب گردان استفاده می شود.

 

سیاه دانه

خواص گیاه سیاه دانه

از گیاهان دارویی می توان گیاه سیاه دانه را نام برد که این گیاه خواص دارویی زیادی دارد و گیاهی یک ساله و گلدار و بومی جنوب غربی آسیا است.

سیاه دانه Nigella sativa  در ایران به ویژه در اراک و اصفهان به فراوانی می روید.

از دانه این گیاه به عنوان دارو استفاده می شود.

دانه اش دارای اثر قاعده آور ، ضد کرم ، ضد باکتری ، مسهل و زیاد کننده ترشحات شیر است.

سیاه دانه مزه ای تلخ و ادویه ای با کمی ته مزه توت فرنگی دارد.

از نظر طبع و مزاج ، گرم و خشک است.

چرب کننده است و درد زیر پوستی را تسکین می دهد.

سیاه دانه

سیاه دانه و روغن آن موثرترین و مفید ترین چیزی است که برای تقریبا هر بیماری ، آلرژی یا حساسیت و حتی بیماری های جدی مانند تنگی نفس ، دیابت، اختلالات در سیستم دفاعی بدن و غیره کاربرد دارویی دارد.

این دانه بومی جنوب غربی آسیاست و از قدیم از آن به عنوان ضد انگل، ضد باکتری و مسهل استفاده می کردند.

مصرف سیاه دانه برای زنان شیرده مفید است زیرا باعث افزایش ترشح شیر می شود.

تحقیقات نشان داده است مواد معدنی و ویتامین های موجود در سیاه دانه در درمان دیابت، سل ، بیماری های قلبی و عروقی ، کم خونی و میگرن مفید است .

اسیدهای چرب ضروری فراوان موجود در سیاه دانه آن را به نوعی ماده غذایی ضد سرطان تبدیل کرده که در حفظ سلامت پوست و مو نیز مفید است.

سیاه دانه